Agnieszka Maciąg
Agnieszka Maciąg (2007) | |
| Prawdziwe nazwisko |
Agnieszka Kozak |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 maja 1969 |
| Data i miejsce śmierci |
27 listopada 2025 |
| Agencja |
Elite: Paryż, Mediolan |
| Sesje | |
| Wzrost (cm) |
180 |
| Masa ciała (kg) |
59 |
| Rozmiar ubrania |
36 |
| Rozmiar stopy |
40 |
| Kolor włosów |
ciemny brąz |
| Kolor oczu |
niebieskie |
| Kolor skóry |
biała |
| Strona internetowa | |
Agnieszka Maciąg-Wolańska z domu Kozak (ur. 9 maja 1969 w Białymstoku, zm. 27 listopada 2025[2] w Warszawie) – polska modelka, pisarka, blogerka, aktorka i dziennikarka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu. Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim oraz psychologię i kulturoznawstwo na SWPS w Warszawie[potrzebny przypis].
Karierę modelki rozpoczęła w 1989, zostając laureatką konkursu dla modelek, organizowanego przez nowojorską agencję Wilhelmina[1]. Występowała na największych światowych pokazach mody, począwszy od Nowego Jorku poprzez Mediolan i Paryż oraz pracowała dla znanych projektantów, takich jak: Karl Lagerfeld, Nino Cerruti, Laura Biagiotti, Claude Montana, Pierre Cardin, Louis Féraud czy Escada, jak również dla Teresy Rosati czy Macieja Zienia[1]. Pracując jako modelka w USA, była gościem programów Good Morning America, Rich & Famous oraz Saturday Night with Chani Chang[potrzebny przypis].
Będąc u szczytu międzynarodowej kariery, w 1992 zaszła w ciążę i wróciła do kraju, by urodzić syna. Po dwóch latach przerwy wróciła na krótko do pracy międzynarodowej. W latach 1994–1996 sporadycznie pojawiała się na wybiegach w Paryżu, Mediolanie oraz Berlinie[3]. Odbywała sesje zdjęciowe dla międzynarodowych magazynów mody, takich jak „Hampton” i „Sybille”[3]. W 1996 zakończyła międzynarodową karierę, lecz nie zrezygnowała z pracy w kraju. Od czasu do czasu prezentowała na wybiegu kolekcje polskich projektantów mody.
W 1996 nagrała solowy album studyjny pt. Marakesz 5:30, który promowała singlami „Zatrzymaj czas” i tytułowym „Marakesz 5:30”. Wystąpiła z zespołem De Mono na festiwalu sopockim, jak również zagrała w teledyskach do sześciu piosenek grupy: „Światła i kamery”, „Ostatni pocałunek”, „Znów jesteś ze mną”, „Kamień i aksamit”, „Druga w nocy” i „Wszystko jest na sprzedaż”. Pojawiła się też wideoklipie do utworu zespołu Formacja Nieżywych Schabuff „Lato”[potrzebny przypis].
W latach 1996–1998 prowadziła program Siedem pokus dla RTL 7. Prowadziła wywiady z gwiazdami świata filmu, muzyki, sztuki i sportu w Polsce (m.in. Urszula Dudziak, Kayah, Tomasz Stańko, Robert Korzeniowski, Katarzyna Figura, Franciszek Starowieyski, Jan Peszek, Michał Urbaniak, Rafał Olbiński) i za granicą (m.in. Neneh Cherry, Eros Ramazotti, Zucchero, Vanessa-Mae, M People, Chumbawamba, John Mayall). Prowadziła prezentacje artystyczne i promocyjne, m.in. galę rozdania nagród literackich Angelus 2007 w TVP1, Elite Model Look dla telewizji Polsat, pokaz mody „Noc z Arkadiusem” dla TVP1. Prowadziła program Metamorfozy Fashion Café w telewizji Polsat Café i współprowadziła program Mała Czarna w TV4[potrzebny przypis].
W latach 2002–2005 pracowała na stanowisku dyrektora artystycznego przedsiębiorstwa Vistula. Zmieniła wizerunek marki, realizowała kampanie reklamowe i pokazy mody[potrzebny przypis].
Wspomagała organizacje i wydarzenia charytatywne (m.in. Hospicjum Dziecięce w Białymstoku, Fundację Dziecięcą Fantazja, Synapsis). W roku 2008 została ambasadorem Światowego Programu Żywnościowego agencji ONZ, która zajmuje się walką z głodem w krajach globalnego południa[potrzebny przypis].
W 2007 i 2008 zasiadała w jury konkursu „Ogrody Integracji”, który jest przeglądem twórczości artystycznej osób z niepełnosprawnościami. Była przewodniczącą jury w finale konkursu „Obycie umila życie”, który odbył się 24 listopada 2009 w Domu Kultury we Włochach[potrzebny przypis].
Wystąpiła w międzynarodowej, telewizyjnej kampanii reklamowej perfum First oraz Tsar francuskiej marki Van Cleef & Arpels. W magazynie „Viva!” publikowała wywiady z polskimi modelkami oraz reportaże z podróży (m.in. Alaska, Meksyk, Ibiza). Współpracowała przy sesjach zdjęciowych, m.in. z udziałem Grażyny Szapołowskiej, Michała Żebrowskiego, Agnieszki Sitek („Viva!”, „Film”)[potrzebny przypis].
Była wegetarianką. Od 2011 była ambasadorką marki „Sante”. Od września 2013 ambasadorka kampanii społecznej Po prostu położna organizowanej portal i Fundację „Siostra Ania”, gdzie uświadamiała Polki o należnym im prawie do korzystania z bezpłatnej edukacji przedporodowej oraz przybliżała zawód i znaczenie położnej[4].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Ze związku z Pawłem Maciągiem – synem aktorki Barbary Wrzesińskiej – miała syna Michała (ur. 1992)[5]. Od 1996 była związana z fotografem Robertem Wolańskim, którego poślubiła w 2011[6]. Miała z nim córkę, Helenę (ur. 2011)[5].
Chorowała na nowotwór[7]. Zmarła w wieku 56 lat[7].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]- 2005: Czas surferów jako Czarnecka
- 2008: Niania jako organizatorka konkursu Miss Polonia (odc. 91)
- 2012: Na dobre i na złe jako Anna, narzeczona Mirona (odc. 502)
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]- Najseksowniejsza Polka (według magazynu „Sukces”)[potrzebny przypis],
- Najlepsza Polska Modelka (dwukrotnie według magazynu „Wprost”)[potrzebny przypis],
- Nowy Symbol Seksu (według magazynu „Elle”)[potrzebny przypis],
- Najlepiej Ubrana Polka (według magazynu „Elle”, „Twój Styl” oraz nominacja magazynu „Fashion”)[potrzebny przypis],
- jedna z Najpiękniejszych Kobiet Wszechświata (magazyn „Max”)[potrzebny przypis],
- Najlepsza Modelka 15-lecia magazynu „Twój Styl”[potrzebny przypis],
- w 2006 otrzymała nagrodę Osobowość Mody i Sztuki[potrzebny przypis],
- Została kilkakrotnie nominowana w konkursie Najpiękniejsi magazynu Viva![potrzebny przypis],
- Była nominowana do nagrody Wiktory w kategorii Największe Odkrycie Telewizyjne Roku[potrzebny przypis].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Marakesz 5:30 (1996)
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Tomik poezji Zielone pantofle, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2006, ISBN 83-7515-004-5.
- Smak życia, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2007, ISBN 978-83-7515-027-8; wydanie 2: Kraków 2017, ISBN 978-83-7515-472-6.
- Smak szczęścia, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2011, ISBN 978-83-7515-184-8; wydanie 2 zmienione: Kraków 2015, ISBN 978-83-7515-383-5.
- Smak miłości, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2014, ISBN 978-83-7515-289-0.
- Smak świąt, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2015, ISBN 978-83-7515-325-5.
- Pełnia życia, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2016, oprawa twarda: ISBN 978-83-7515-269-2, oprawa broszurowa: ISBN 978-83-7515-265-4.
- Smak zdrowia, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2017, ISBN 978-83-7515-358-3.
- Rozmaryn i róże. Podróż do samej siebie, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2018, oprawa twarda: ISBN 978-83-7515-532-7, oprawa broszurowa: ISBN 978-83-7515-513-6.
- Twój dobry rok, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2018, ISBN 978-83-7515-549-5.
- Miłość. Ścieżki do wolności, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2019, ISBN 978-83-7515-579-2.
- Słowa mocy. Sztuka tworzenia szczęśliwego życia, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2019, ISBN 978-83-8135-012-9.
- Smak wiecznej młodości. Jak zachować młodość i witalność w każdym wieku, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2020, ISBN 978-83-8135-052-5.
- Menopauza. Podróż do esencji kobiecości, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2020, ISBN 978-83-8135-039-6.
- Twoja wewnętrzna moc. Jak żyć dobrze w niespokojnych czasach, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2020, ISBN 978-83-8135-063-1.
- Dobrostan. O szczęśliwym, bogatym i spełnionym życiu, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2020, ISBN 978-83-8135-098-3.
- Dom pełen miłości. Przepisy na cztery pory roku, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2021, ISBN 978-83-8135-125-6.
- Ścieżki duszy. Astrologia dla zrozumienia siebie i swoich bliskich, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2022, ISBN 978-83-8135-170-6.
- Dziennik Radości, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2022, ISBN 978-83-8135-238-3.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c [1] YT.
- ↑ Nie żyje Agnieszka Maciąg. Tragiczne informacje przekazał jej mąż Robert Wolański. „Zgasło moje słońce” [online], wydarzenia.interia.pl, 27 listopada 2025 [dostęp 2025-11-27].
- ↑ a b [2] estern models.
- ↑ Kampania społeczna Po prostu Położna. poprostupolozna.pl. [dostęp 2013-12-17].
- ↑ a b Agnieszka Maciąg: Nie boję się zmian, „Wysokie Obcasy Extra”, 7 (145), 2024 (pol.).
- ↑ Agnieszka Maciąg i Robert Wolański – Dziękujemy za kryzys – Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ a b Otrzymała wyniki. Tak Agnieszka Maciąg zareagowała na wstrząsającą diagnozę [online], Plejada.pl, 28 listopada 2025 [dostęp 2025-11-28].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalny blog Agnieszki Maciąg
- Agnieszka Maciąg w bazie filmpolski.pl
- Z bazy filmweb.pl
- Agnieszka Maciąg @ imdb.com
- Agnieszka Maciąg @ discogs.com
- Profil na Listal.com