Przejdź do zawartości

Frank Gehry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Frank Gehry
Ilustracja
Frank Gehry (2010)
Imię i nazwisko

Frank Owen Gehry

Data i miejsce urodzenia

28 lutego 1929
Toronto

Data i miejsce śmierci

5 grudnia 2025
Santa Monica

Narodowość

amerykańska

Alma Mater

Uniwersytet Południowej Kalifornii

Dziedzina sztuki

architektura

Epoka

dekonstruktywizm

Ważne dzieła

Muzeum Guggenheima w Bilbao, Walt Disney Concert Hall, 8 Spruce Street, Budynek Fundacji Louis Vuitton

Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone)
zwrócone:
Krzyż Wielki Orderu Karola Wielkiego (Andora)
Nagrody

Nagroda Wolfa w sztuce (1992)

Strona internetowa

Frank Owen Gehry, pierwotnie Goldberg (ur. 28 lutego 1929 w Toronto, zm. 5 grudnia 2025 w Santa Monica[1]) – kanadyjsko-amerykański architekt żydowskiego pochodzenia, projektant form przemysłowych, jeden z głównych przedstawicieli dekonstruktywizmu. Laureat Nagrody Pritzkera z 1989[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]
Lokal socjalny w Frankfurt-Schwanheim
F. Gehry: Gehry Tower w Hanowerze
F. Gehry: Biurowce w Medienhafen w Düsseldorfie
F. Gehry: Muzeum Guggenheima w Bilbao
Chiat/Day Building, Venice, Los Angeles

Gehry przyszedł na świat jako Frank Owen Goldberg 28 lutego 1929 roku w Toronto w Kanadzie. Rodzina Gehry’ego wywodzi się z Polski[3]. Jego matka urodziła się w Łodzi, a dziadkowie zostali pochowani na cmentarzu żydowskim w Łodzi.

W 1947 Gehry przeniósł się z rodziną do Kalifornii, gdzie do 1954 studiował architekturę na University of Southern California w Los Angeles, a następnie urbanistykę na Harvardzie. W tym samym roku zmienił również swoje nazwisko na Gehry[4]. Zaczął karierę zawodową pracując dla Victora Gruena i firmy architektonicznej Pereira & Luckman. Po powrocie z krótkookresowej pracy w Paryżu, założył własne biuro architektoniczne w 1962[5]. Mieszkał w Santa Monica[6]. W 2002 jego pracownia zmieniła nazwę z Frank O. Gehry & Associates na Gehry Partners[7].

Styl projektów

[edytuj | edytuj kod]

Od początku kariery Gehry sprzeciwiał się w swoich projektach modernizmowi, stawiając na większe wyrażanie ekspresji czy indywidualności[7]. Budynki Gehry’ego mają cechy kolażu złożonego z powyginanych brył o powierzchni wykonanej z różnych i w tradycyjnej architekturze nieprzystających do siebie materiałów (tytan, beton, kamień, tynk, siatka druciana itd.). Gehry zaskakuje również niekonwencjonalnymi zestawieniami barw. Charakterystyczne i łatwo kojarzone z architektem są silnie przechylone ściany i pofalowane płaszczyzny[8].

Jest jednym z najsłynniejszych reprezentantów dekonstruktywizmu. Jego architektura jest zorientowana przede wszystkim na efekt zewnętrzny, świadomie wywołując szok poprzez kontrast z tradycyjną przestrzenią miejską.

Krytycy Gehry’ego wskazują na miałkość projektów wnętrz i banalizm układów funkcjonalnych. Często zarzuca mu się też ograniczanie się do tego samego repertuaru zmanierowanych form.

Dzieła

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Frank O. Gehry, Titan of Architecture, Is Dead at 96 Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  2. Frank Gehry Laureat Nagrody Pulitzera w dziedzinie architektury w 1989 roku na stronie www.pritzkerprize.com.
  3. Warsaw Jewish Museum In Poland.
  4. Biography of Frank Gehry | Guggenheim Museum Bilbao [online], Guggenheim Bilbao [dostęp 2022-02-27] (ang.).
  5. Condé Nast, 31 Spectacular Buildings Designed by Frank Gehry [online], Architectural Digest, 2 października 2014 [dostęp 2022-02-27] (ang.).
  6. Condé Nast, Step Inside Architect Frank Gehry's Santa Monica Dream House [online], Architectural Digest, 13 marca 2019 [dostęp 2022-02-27] (ang.).
  7. a b Sztuka Architektury, Znany architekt Frank Gehry kończy 90 lat [online], Sztuka Architektury, 28 lutego 2019 [dostęp 2022-02-27] (pol.).
  8. Gehry Frank, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-02-27].
  9. Fundacja Louis Vuitton projektu Franka Gehry’ego. label-magazine.com. [dostęp 2019-11-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-10)].
  10. Piękny gest Obamy na koniec kadencji. Medale Wolności dla Michaela Jordana, Roberta De Niro, Diany Ross i.... gazeta.pl, 2016-11-23. [dostęp 2016-11-23].
  11. Lista Odznaczonych Narodowym Medalem Sztuki. nea.gov. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-26)]..
  12. El País de les Ordes Perdudes | Bondia [online], bondia.ad [dostęp 2025-09-10] (kat.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]