Przejdź do zawartości

Włodzimierz Czarzasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Włodzimierz Czarzasty
Ilustracja
Włodzimierz Czarzasty (2025)
Data i miejsce urodzenia

3 maja 1960
Warszawa

Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Okres

od 18 listopada 2025

Przynależność polityczna

Nowa Lewica

Poprzednik

Szymon Hołownia

Wicemarszałek Sejmu IX i X kadencji
Okres

od 12 listopada 2019
do 18 listopada 2025

Przynależność polityczna

Sojusz Lewicy Demokratycznej / Nowa Lewica

Przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej / Nowej Lewicy
Okres

od 23 stycznia 2016[1]

Poprzednik

Leszek Miller

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews
Włodzimierz Czarzasty (pierwszy z lewej) z innymi liderami Koalicji Europejskiej (2019)
Donald Tusk, Włodzimierz Czarzasty i Robert Biedroń podczas podpisywania umowy koalicyjnej (2023)
Włodzimierz Czarzasty po wyborze na marszałka Sejmu (2025)

Włodzimierz Czarzasty (ur. 3 maja 1960 w Warszawie[2][3]) – polski przedsiębiorca i polityk, marszałek Sejmu X kadencji (od 2025).

Członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1999–2005), przewodniczący zarządu Stowarzyszenia „Ordynacka” (2006–2017), przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej (2016–2021), współprzewodniczący Nowej Lewicy (od 2021), poseł na Sejm IX i X kadencji (od 2019), wicemarszałek Sejmu IX i X kadencji (2019–2025).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Wincentego i Ireny[4]. Ukończył XIX Liceum Ogólnokształcące w Warszawie[5]. Absolwent stosunków międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1988)[6]. W latach 80. był działaczem studenckim, pełnił funkcję przewodniczącego Rady Uczelnianej Zrzeszenia Studentów Polskich UW, wiceprzewodniczącego Rady Okręgowej ZSP w Warszawie oraz wiceprzewodniczącego ZSP. Należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich[7]. W latach 1983–1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[8], a następnie Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna[9]. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia kandydował z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej do Sejmu[10]. Został jednym z liderów Stowarzyszenia „Ordynacka”, w 2006 wybrany na przewodniczącego tej organizacji[11]. Pełnił tę funkcję do kwietnia 2017[12]. Został również członkiem Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków[8].

Zawodowo związany z branżą wydawniczą jako członek władz spółek prawa handlowego[2]. W latach 1988–1990 był dyrektorem Akademickiego Biura Kultury i Sztuki Alma-Art. W latach 1990–2000 był współwłaścicielem (wraz z żoną) i prezesem zarządu oficyny wydawniczej Muza, utworzonej przez podmioty kontrolowane przez PZPR[13][8]. Do 1998 był także członkiem rady nadzorczej spółki producenckiej Euromedia[14][15]. W 1996 został członkiem, a następnie przewodniczącym rady nadzorczej Polskiego Radia[16]; z funkcji tej w 1998 odwołał go minister skarbu państwa Emil Wąsacz (decyzję tę w 2002 zakwestionował Sąd Okręgowy w Warszawie)[17]. W maju 1999 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powołał go w skład Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od marca 2000 do sierpnia 2004 zajmował stanowisko sekretarza KRRiT. Ustąpił w styczniu 2005 na kilka miesięcy przed upływem sześcioletniej kadencji w związku z wejściem w skład zarządu Stowarzyszenia „Ordynacka”[18][19]. W latach 2006–2011 był współwłaścicielem wydawnictwa Wilga[8].

Jego nazwisko pojawiło się w trakcie tzw. afery Rywina, był wskazywany jako osoba mająca istotny wpływ na media publiczne i koncepcje prywatyzacyjne. Przyjęty przez Sejm raport sejmowej komisji śledczej (autorstwa Zbigniewa Ziobry z PiS) stwierdzał, że złożenie w lipcu 2002 przez Lwa Rywina propozycji korupcyjnej przedstawicielom Agory miało pozostawać – jak wskazano w tym dokumencie – w ścisłym związku z zachowaniem osób z tzw. grupy trzymającej władzę, w skład której wchodzili Robert Kwiatkowski, Aleksandra Jakubowska, Włodzimierz Czarzasty, Lech Nikolski oraz Leszek Miller[20]. Włodzimierzowi Czarzastemu w związku z tą sprawą nie zostały nigdy przedstawione żadne prokuratorskie zarzuty.

Został członkiem SLD; w 2012 stanął na czele mazowieckich struktur partii (wygrywając wybory na to stanowisko z Katarzyną Piekarską większością 111 do 106 głosów)[21]. Pełnił tę funkcję do 2016. W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu jako lider płockiej listy wyborczej Zjednoczonej Lewicy, jednak sama koalicja nie przekroczyła wówczas 8% progu wyborczego[22]. Następnie wystartował w wyborach na przewodniczącego SLD. W I turze głosowania wśród członków partii zajął pierwsze miejsce. W II turze z 23 stycznia 2016, w której wzięli udział delegaci na kongres SLD, pokonał Jerzego Wenderlicha stosunkiem głosów 428 do 305[23]. W wyborach samorządowych w 2018 bezskutecznie kandydował do sejmiku mazowieckiego[24]. Był jednym z liderów Koalicji Europejskiej zawiązanej przez partie opozycyjne przed majowymi wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019[25].

Przed październikowymi wyborami parlamentarnymi w tym samym roku w imieniu SLD zawiązał porozumienie z Robertem Biedroniem (prezesem partii Wiosna) i Adrianem Zandbergiem (jednym z liderów Lewicy Razem)[26], funkcjonujące pod nazwą Lewica. W wyborach tych uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji, otrzymując w okręgu sosnowieckim 31 244 głosy[27]. 12 listopada 2019 został wybrany na wicemarszałka Sejmu IX kadencji[28]. W 2021 kierowany przez niego Sojusz Lewicy Demokratycznej przekształcił się w Nową Lewicę, do której dołączyli działacze rozwiązanej Wiosny. 9 października 2021 Włodzimierz Czarzasty został jednym z dwóch (obok Roberta Biedronia) współprzewodniczących partii[29].

W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, zdobywając 22 332 głosy (co stanowiło drugi wynik na liście NL w okręgu po Łukaszu Litewce)[30]. 13 listopada tegoż roku wybrano go na wicemarszałka Sejmu X kadencji[31]. W zawartej uprzednio umowie koalicyjnej między KO, Polską 2050, PSL i Nową Lewicą ustalono, że Włodzimierz Czarzasty w połowie kadencji ma zostać marszałkiem Sejmu[32].

18 listopada 2025 Sejm wybrał go na urząd marszałka Sejmu[33]; zastąpił na tym stanowisku Szymona Hołownię, który złożył rezygnację[34].

Wyniki wyborcze

[edytuj | edytuj kod]
Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1997 Sojusz Lewicy Demokratycznej Sejm III kadencji nr 51 4890 (3,05%)N[10]
2015 Zjednoczona Lewica Sejm VIII kadencji nr 16 13 156 (4,38%)N[22]
2018 SLD Lewica Razem Sejmik Województwa Mazowieckiego VI kadencji nr 4 11 792 (3,22%)N[24]
2019 Sojusz Lewicy Demokratycznej Sejm IX kadencji nr 32 31 244 (9,31%)T[27]
2023 Nowa Lewica Sejm X kadencji 22 332 (5,91%)T[30]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Od 9 października 2021 jako współprzewodniczący Nowej Lewicy z Robertem Biedroniem.
  2. ↑ a b Włodzimierz Czarzasty. ktokogo.pl. [dostęp 2015-11-09].
  3. ↑ Powołanie nowego członka KRRiTV. prezydent.pl, 10 maja 1999. [dostęp 2016-01-05].
  4. ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2025-11-13].
  5. ↑ Absolwenci. lo19.pl, 30 stycznia 2017. [dostęp 2025-11-13].
  6. ↑ Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2023-10-24].
  7. ↑ Czarzasty bez litości o komunistycznej przeszłości Przyłębskiej. „Myślałem, że jestem wielką mendą...”. natemat.pl, 4 lipca 2019. [dostęp 2019-10-28].
  8. ↑ a b c d Włodzimierz Czarzasty. sld.org.pl. [dostęp 2016-01-26].
  9. ↑ Anna Maria Żukowska: SLD do Razem: Dogadajmy się. krytykapolityczna.pl, 15 stycznia 2018. [dostęp 2019-10-30].
  10. ↑ a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 25 września 1997 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września 1997 r. (M.P. z 1997 r. nr 64, poz. 620).
  11. ↑ Władze centralne. ordynacka.pl. [dostęp 2016-01-05].
  12. ↑ Zakończył się VII Kongres Ordynackiej. ordynacka.pl, 22 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-24].
  13. ↑ System Rywina czyli druga strona III Rzeczypospolitej. Jan Skórzyński (red.). Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 49. ISBN 83-7391-259-2.
  14. ↑ Układ Czarzastego. wirtualemedia.pl. [dostęp 2025-11-23].
  15. ↑ Niewinni czarodzieje. wprost.pl, 2 marca 2003. [dostęp 2025-11-23].
  16. ↑ Włodzimierz Czarzasty – I sekretarz ds. mediów. wyborcza.pl, 25 kwietnia 2002. [dostęp 2025-11-23].
  17. ↑ Zdaniem sądu Wąsacz bezprawnie odwołał Czarzastego. wp.pl, 7 czerwca 2002. [dostęp 2016-01-05].
  18. ↑ Prezydent zmienił zdanie w sprawie Czarzastego. rmf24.pl, 20 stycznia 2005. [dostęp 2025-11-23].
  19. ↑ Historia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. krrit.gov.pl. [dostęp 2016-01-05].
  20. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 września 2004 r. w sprawie sprawozdania Komisji Śledczej do zbadania ujawnionych w mediach zarzutów dotyczących przypadków korupcji podczas prac nad nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji wraz z załącznikiem, M.P. z 2004 r. nr 41, poz. 711.
  21. ↑ Zjazdy wojewódzkie SLD: Czarzasty pokonał Piekarską na Mazowszu. lewica.pl, 14 kwietnia 2012. [dostęp 2016-01-05].
  22. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-25].
  23. ↑ Włodzimierz Czarzasty nowym przewodniczącym SLD. sld.org.pl, 23 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-23].
  24. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-15].
  25. ↑ SLD dołącza do Koalicji Europejskiej. dorzeczy.pl, 16 lutego 2019. [dostęp 2019-10-28].
  26. ↑ SLD, Wiosna i Razem wystartują jako KW Lewica. Bazą organizacyjną startu struktury SLD. gazetaprawna.pl, 5 sierpnia 2019. [dostęp 2019-10-28].
  27. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  28. ↑ Głosowanie nr 3 na 1. posiedzeniu Sejmu. sejm.gov.pl, 12 listopada 2019. [dostęp 2019-11-12].
  29. ↑ Włodzimierz Czarzasty i Robert Biedroń zostali wybrani współprzewodniczącymi Nowej Lewicy. onet.pl, 9 października 2021. [dostęp 2021-10-09].
  30. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-20].
  31. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 2023 r. w sprawie wyboru wicemarszałka Sejmu (M.P. z 2023 r. poz. 1263).
  32. ↑ Robert Horbaczewski: Rotacyjność funkcji marszałków Sejmu i Senatu – są wątpliwości konstytucyjne. prawo.pl, 10 listopada 2023. [dostęp 2025-07-27].
  33. ↑ Joanna Mazur: Nowy marszałek Sejmu wybrany. Posłowie zdecydowali w głosowaniu. interia.pl, 18 listopada 2025. [dostęp 2025-11-18].
  34. ↑ Katarzyna Rochowicz: Hołownia podpisał rezygnację. „Odchodzę z pewną nostalgią i żalem”. gazeta.pl, 13 listopada 2025. [dostęp 2025-11-18].
Przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej
Prezydium X kadencji Sejmu RP
  • od 13 listopada 2023
Marszałek Sejmu
Wicemarszałkowie
Prezydium IX kadencji Sejmu RP
  • od 12 listopada 2019 do 12 listopada 2023
Marszałek Sejmu
Wicemarszałkowie
Marszałkowie Sejmu Polskiego
  • od 1918 (po odzyskaniu niepodległości)
II Rzeczpospolita
(1918–1939)
Polska Ludowa
(1945–1989)
III Rzeczpospolita
(od 1989)

Godło Polski

Wicemarszałkowie Sejmu
Sejm II RP
Sejm RP/PRL
Sejm III RP
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Włodzimierz_Czarzasty&oldid=78136580”